December 2009
2 posts
I feel free
Gisteren voelde ik me vrij letterlijk weer vrij. Ik was naar het afscheidsconcert van Johan in Paradiso en voor het eerst sinds lange tijd maar geen camera meegenomen. Tijdens het concert was ik daar wel blij mee, niet het dringen in het publiek, niet het hele concert door een zoeker kijken en al die geweldige nummers maar half mee krijgen.
De titel zegt ook wat over mijn opleiding(en). Met mijn...
Winter
Na een lange en drukke periode nu even rust. Vakantie! Tijd om alles op orde te brengen en een beetje na te denken. En natuurlijk foto’s maken, zonder enige druk van school uit.
November 2009
4 posts
Jesse aan het werk
Ik heb een paar weken geleden alweer even een bezoekje gedaan aan de fotovakschool. Leuk om te zien hoe het er daar aan toegaat. Het was al vrij laat dus heel veel heb ik er niet van mee kunnen pikken. Jesse was nog wel een fotoshoot aan het doen.
Links: Robin Rechts: Jesse
- Wardie
Simple things in life
Terwijl mijn moeder helemaal into biologisch vlees of gerechten zónder vlees is, daar geniet ik nog online van een stukje koe of varken. Geniaal en prachtig uitgevoerd door Sarah Illenberger.
-Jesse
met Wardie
Jesse: Wie is Wardie, kun je dat omschrijven?
Wardie: Ik ben Wardie Hellendoorn, 18 jaar en ik woon in een piepklein dorpje vlak boven Amsterdam. Ik ben altijd wel op zoek naar nieuwe uitdagingen. Waar ik absoluut niet van hou is dagelijkse sleur en daar is fotografie een mooie oplossing voor denk ik.
Jesse: Fotografie als middel tegen de dagelijkse sleur, hoe zie jij dat?
Wardie: Ik merk dat wanneer ik m'n eigen grenzen verleg, ik echt goed bezig ben. Dat is spannend maar ook erg leuk en het geeft veel voldoening wanneer iets gelukt is. Door te fotograferen maak ik veel contact met mensen en probeer ik veel nieuwe dingen. Altijd wel nieuwe uitdagingen dus.
Jesse: Fotografie als zoektocht, is dat ook de essentie van jouw opleiding aan de kunstacademie?
Wardie: Ja, dat vind ik wel een goede.
Jesse: Welke richting binnen de fotografie trekt je het meest?
Wardie: Op dit moment trekt documentair mij het meest. De mogelijkheid om je eigen mening over een bepaald onderwerp te kunnen geven vind ik erg prettig. Reportage bevalt me ook wel, maar dat moet heel objectief zijn en dat vind ik soms wat te droog. Ik geef graag mijn mening.
Jesse: Zie je in die documentaire fotografie ook je toekomst?
Wardie: Ja op dit moment zie ik mezelf het liefst documentair fotograaf worden. Het kan altijd anders lopen, ik sta wel open voor andere soorten van fotografie. Wie weet vind ik reclame wel veel leuker, maar ik schat de kans niet zo groot.
Jesse: Zijn er fotografen die je inspireren?
Wardie: Zeker. Heel veel zelfs. Teveel om op te noemen dus kies ik er een paar die echt voorbeelden voor mij zijn. Ivo van der Bent en Alexander Gronsky. Ivo van der Bent vind ik een goed voorbeeld van een fotograaf die reportage fotografie maakt zoals ik dat ook zou willen maken. Er zit veel humor en ik vind beelden ook erg goed in serie bij elkaar passen. Alexanders Gronsky is een Russische documentaire fotograaf die schitterende beelden maakt waar ook veel informatieve waarde inzit. Hij legt dingen vast die de meeste mensen nog niet eerder hebben gezien denk ik.
Jesse: Beide fotografen maken veel gebruik van kleur terwijl veel fotografen binnen dit genre neigen naar zwart/wit. Ligt jouw voorkeur ook bij kleur?
Wardie: Dat fotografen binnen dit genre voornamelijk zwart/wit gebruiken ben ik het niet mee eens. Vroeger misschien, maar nu is dat echt totaal anders. Ik merk zelfs dat de keuze voor zwart/wit heel erg beargumenteert moet worden, terwijl het fotograferen in kleur de normaalste zaak van de wereld lijkt te zijn.
Jesse: Heeft dat met de digitale revolutie te maken of is film nog steeds springlevend?
Wardie: Voor elk doel is er wel weer opnieuw te bepalen of je nu kleur of zwart/wit wilt gebruiken, dus daarover zou ik geen uitspraak willen doen. Wanneer je kijkt naar grote documentaire fotografen met name zie je dat er nog steeds voornamelijk film wordt gebruikt. De fotografen die ik goed vind gebruiken voornamelijk film in ieder geval. Reportage is een snellere vorm van fotografie, waardoor digitaal zich vaak beter leent.
Jesse: Waar ligt je eigen voorkeur?
Wardie: In mijn fotografie zou ik het liefst alles analoog willen doen, omdat ik dat kwalitatief het beste vind. Het duurt wel lang om het hele analoge proces zodanig onder controle te krijgen dat het ook echt voordelen heeft ten opzichte van digitaal. Voor school fotografeer ik voornamelijk digitaal omdat het lekker snel gaat en er weinig mis kan gaan.
Jesse: We moeten er een eind aan breien, welke camera mag mee naar het onbewoonde eiland en waarom?
Wardie: Moeilijk om te zeggen en ik moet ook toegeven dat ik niet meer zoveel nadenk over de ideale camera. Zoiets bestaat volgens mij niet. Het liefst zou ik er een paar meenemen... Ok, dan wordt het een analoge camera met zwart/wit film en dan neem ik ook een doka mee zodat op m'n dooie gemakje kan ontwikkelen en afdrukken, haha.
ZOOM-deception 2009
Gratis kaartjes zijn prima lokkertjes zo bleek want vandaag gingen Chaïm, Marieke en ik naar de ZOOM-Experience in de jaarbeurshallen, Utrecht. Drie kwartier later stonden we weer buiten, alle drie een 107cm groot reflectiescherm rijker en een illusie armer. Nouja, ilusie… De voortekenen waren al niet echt gunstig (sla eens een ZOOM open zou ik zeggen) maar de beurs was echt een grote...
October 2009
12 posts
“Heb je nog genoeg film?”
– Analoog-minded leraar op Fotovakschool die eindelijk wat leerlingen kan voorzien van ruim voldoende film
Atrium Den Haag
Voor school hebben we de opdracht om dit prachtige gebouw te fotograferen. Op het eerste gezicht is het echt prachtig in ieder geval. Ik ben er pas een keer geweest.
Het leek me leuk om hele strakke composities te maken wat weer goed past bij architectuur. Het gebouw is helemaal wit, iets overbelichten leek me daar passend bij. Hierdoor krijgt het een wat surrealistische sfeer.
Ik heb...
Camera-a-holic
Tjah, ik verzamel camera’s maar vind het ook leuk af en toe marktplaats af te struinen naar een leuk handeltje. Zo ook met mijn Mamiya C220. Veel te voordelig gekocht met wat andere leuke toestellen. Die overige meuk kon dan mooi in de kast en de C220 in de verkoop. Ik zou gemakkelijk winst kunnen maken en er nog wat leuke camera’s aan over houden. Maarja, dan ga je wat plaatjes...
met Jesse
Wardie: Zou je om te beginnen in het kort willen vertellen wie je bent?
Jesse: Jesse, 21 jaar en woonachtig in het kleine dorpje Scharwoude
Wardie: Vanaf wanneer ben je begonnen met fotograferen en hoe is dat gekomen?
Jesse: Mijn ouders gaven mij en mijn zusje al een wegwerptoestel mee toen we nog maar een jaar of 5 waren. Zelf waren ze ook fanatieke hobbyfotografen, al is dat wel een beetje weggezakt tijdens de digitale revolutie. Het echte fotograferen is pas begonnen toen ik mijn eerste spiegelreflex kocht. Het werd van kwaad tot erger en momenteel staan er 40 camera's in mijn kast, zowel digitaal als analoog.
Wardie: Heb je zelf enige idee wat precies de reden is dat je zo graag fotografeert?
Jesse: Ik denk in foto's. Als ik iets moois zie vraag ik mij af hoe dat over zou komen op een foto. Fotografie is iets wat mij altijd bezig houd, ook op de zeldzame momenten dat ik geen camera bij me heb. Een tip die ik eens kreeg en die zeker werkt: als je iets ziet waarvan je denkt dat het een goede foto zou zijn, knip dan met je vingers. Zo leer je jezelf bewust worden van deze momenten. Daar profiteer je van als je een camera in je handen hebt.
Wardie: Wat maakt voor jou een echte goede foto? ...en is dat uberhaupt te benoemen?
Jesse: Gevoel. Daarom kun je ook nooit objectief zeggen of een foto goed is of niet. Naar een goede foto blijf je over het algemeen wel wat langer kijken. Misschien is dat de beste manier om een foto te beoordelen. Hang hem op en meet hoelang mensen blijven kijken naar die ene foto.
Wardie: Ok, dus dat is een maatstaaf die je voor jezelf hanteert?
Jesse: Nee, niet in die zin dat ik de foto's ergens ophang en met een klokje ga zitten meten. Wel hoor ik graag andermans reacties op mijn foto's. Verder probeer ik zelf niet te snel tevreden te zijn, een foto kan altijd beter.
Wardie: Ok, duidelijk.
Wardie: Over welke van je eigen foto's ben je echt tevreden?
Jesse: Moeilijke vraag. Ik denk dat ik mijn beste foto gemaakt heb aan het begin van mijn fotografische carrière, nog met mijn eerste toestel met kitlensje. Dat frustreert mij juist. Natuurlijk heb ik ook later een aantal foto's gemaakt waar ik best een beetje trots op ben. Maar een boek kan ik er nog lang niet van maken.
Wardie: Over een boek gesproken, wat zijn je toekomstplannen? Wat zijn dingen die je nog echt graag wilt behalen, maar waarvan je ook denkt dat het binnen je bereik ligt?
Jesse: Mijn grote droom is mijn geld te kunnen verdienen met fotografie. Een droom waar ik hard voor zal moeten werken want er zijn veel fotografen en maar een kleine groep kan doen wat hij/zij leuk vind en er ook nog aardig van rond komen.
Wardie: Zou je iets concreter kunnen beschrijven op wat voor manier je je geld dan wilt verdienen? Geld verdienen met onze favoriete bezigheid willen we allemaal wel, maar de vraag is hoe.
Wardie: We dromen met je mee. Dromen mag.
Jesse: Mode is een kant die mij erg trekt, campagnes voor kledingmerken, editorials voor magazines, dat soort werk. Het staat er lijnrecht tegenover maar ook fotojournalistiek in conflictgebieden is iets wat een grote aantrekkingskracht op mij heeft. Maar ik ben nog jong en sta overal voor open. de tijd zal het leren...
Wardie: Dan ben ik wel nieuwsgierig wie je als voorbeelden ziet...
Jesse: Ik ben een groot fan van Peter Lindbergh. Een modefotograaf die veelal zwart-wit foto's maakt. Zijn foto's zijn helder en simpel maar daardoor juist erg sterk. Verder ben ik geen grote kenner van bekende fotografen, ik ken de klassiekers en daar houd het een beetje mee op. Ik ben wel begonnen met het verzamelen van foto's die mij aanspreken. Die sla ik op in een speciaal mapje op mijn computer. Af en toe klik ik die open en kan ik weer wat inspiratie op doen.
Wardie: Ok, dat verbaast me wel om te horen. Ik had verwacht dat je wat meer op de hoogte zou zijn van wat er om je heen gebeurde. Vind je dat niet zo belangrijk dan?
Jesse: Zeker wel, ik ben alleen niet zo into de namen. Ik lees veel magazines zoals GUP, I-D en Blend om zo op de hoogte te blijven van wat er gebeurt op fotografie en mode gebied. Vaak sla ik de namen niet op, maar enkel de beelden. Alleen als ik wat uitzonderlijk goeds zie schrijf ik de naam van de fotograaf op in mijn notitieblokje. Als laatste heb ik Mario Sorrenti opgeschreven. In een blad op de FVS vond ik een werkelijk schitterende serie. Ook heb ik een abonnement op FOAM en daar ben ik dus met enige regelmaat te vinden.
Wardie: Om een enthousiaste afsluiting te forceren... ;) Wat is je favoriete camera en wat je favoriete lens?
Jesse: Mijn favoriete camera is zonder twijfel de Mamiya 645 PRO TL. Een heerlijke en veelzijdige analoge middenformaat camera. Mijn favoriete lens is de Canon Ef 85 f/1.8. Een mooie brandpuntsafstand (op fullframe) en lekker lichtsterk. Ook niet zo duur trouwens. Voor iedereen die graag portretten doet een no-brainer!
Wardie: Ok, dat was ‘m. Bedankt!
“Harper’s Bazaar and Vogue are Dead”
– Albert Watson laat in GUP weten dat veel mode-tijdschriften te weinig budget hebben voor goede fotografie.
Yashica EZ F521, de digitale Holga
Yashica is terug, en hoe! De moderne Yashica heeft natuurlijk niet zo veel te maken met de fijne meetzoekers en twee-ogen van welleer maar is wel heerlijk retro. De specs zijn niet echt indrukwekkend maar de 5 megapixels zijn toereikend. Op het internet gonst het van de geruchten dat deze camera de digitale Holga is en jawel, de camera blijkt inderdaad een aantal digitale effectfilters te hebben!...
Nog zo'n fijne blog... →
Het internet staat vol met blogs over fotografie en soms valt er wel eens eentje op. Hier zo’n mooie uitblinker. Het is er eentje uit de categorie weinig tekst en veel foto’s maar dat is -door die foto’s- ook helemaal niet erg!
Breng wat kleur in je leven...
…met de toetsenbordskin van Photojojo! Je moet dan wel zo’n extreem cool figuur zijn met een Mac of een Apple toetsenbord voor je PC kopen natuurlijk. Het zijn rubberen skins die je over je toetsenbord heen plaatst. Op de skins staan knoppenclusters en de functies van sneltoetsen weergegeven. Ze zijn leverbaar voor verschillende programma’s waarvan Adobe Photoshop natuurlijk het...
“If I could tell the story in words, I wouldn’t need to lug a camera.”
– Lewis Hine
Werkschouw
Vandaag hebben we al het werk wat we vanaf begin dit jaar tot nu toe gemaakt hebben besproken. Niet zo zeer individueel, maar wel als groep. Op die manier kom je erachter waar jij staat qua niveau, maar ook wat vooruitgang betreft. Ook worden de doelstellingen van alle vakken besproken en er wordt gekeken of dat behaald is of dat er eventueel nog moeilijkheden waren. Erg handig om een tussenstand...
Koopjesjager of studiobeest?
Het was weer even geleden dat ik wat van mij heb laten horen, ik had het veel te druk met het afstruinen van marktplaats.nl… Het valt wel mee maar ik heb toch weer wat leuke dingen op de kop kunnen tikken. Zo ben ik nu de trotse bezitter van een Mamiya C220 en een originele Diana, zelfs nog in het doosje. De truc is kijken naar koppelverkopen waarbij het type camera niet in de titel (of...
Leren werken met een technische camera
Er is weer veel gebeurd in de afgelopen tijd, heel erg veel zelfs. Wat ik zelf erg leuk vond om te doen is het fotograferen met een technische camera. Dat is een heel ouderwets type analoge camera wat nog steeds gebruikt wordt. De werkwijze is heel langzaam en daardoor is deze camera juist uitstekend geschikt voor portretten.
Ik heb geprobeerd om zo min mogelijk aan de houding van de persoon te...
September 2009
3 posts
Even doorbijten
Zoals verwacht afgelopen les weinig (lees niets) geleerd. De hele dag is besteed aan een uitleg over sluitertijd, diafragma, iso-waarden, stops en ga zo maar door. Bekend terrein dus. Gelukkig ging de docent redelijk rap door de stof heen, ik heb er zelf wel wat langer over gedaan om het onder de knie te krijgen. Gevalletje veel doen zegmaar. De eerste periode van mijn opleiding is met name...
Thuis komen
Eigenlijk moet ik vroeg naar bed, morgen om half 7 gaat de wekker, zodat ik een beetje op tijd op de Fotovakschool ben. Vorige week mijn eerste les gehad en morgen (of eigenlijk al vandaag) mijn 2e. Een 1-daagse opleiding blijft een beetje een compromis -ik had het liever zelf ook anders gezien- maar het kan nu eenmaal niet anders in combinatie met mijn andere studie. Overigens merk ik wel dat de...
Na twee weken Kunst Academie...
…schrijf ik dit stukje op m’n “vrije” dag. Woensdag hebben we tijd om foto’s te maken. Uiteraard dus ook even tijd om deze blog bij te werken, want er gebeurt hier te weinig.
Ik heb heel veel geleerd afgelopen twee weken, veel meer dan ik verwachtte. De hoeveelheid opdrachten is erg groot en ik ben er al best moe van. Wel begin ik nu een beetje in de juist flow te...